POLSKIE MEBLE SŁOWIAŃSKI DUCH

Na Pieńku powstało z miłości do drewna.

Z miłości do naturalnego piękna

Nasze meble noszą imiona słowiańskich bogów, demonów i bohaterów legend słowiańskich.

POLSKIE MEBLE SŁOWIAŃSKI DUCH

Wiara Słowian to Wiara Przyrody, która wynikała z naturalnego cyklu życia.

W większości mitologii, w tym w mitologii słowiańskiej, można zauważyć istnienie mitu kosmogonicznego.

Jest to opowieść o stworzeniu świata, który wyłania się z ogólnego chaosu, zazwyczaj w wyniku starcia potężnych sił, czyli bogów.

W dramatycznej walce ściera się ze sobą bóg nieba, kojarzony z błyskawicami oraz bóg chaosu i ciemności – w mitologii słowiańskiej są to właśnie Perun (z błyskawicą w dłoni) oraz Weles (bóg w postaci żmii-smoka).

Z ich walki powstał otaczający Słowian świat: niebo, ziemia, rośliny, jak również to, ciemne i związane ze śmiercią.

Perun – władca nieba i błyskawic

Jego symbolem są błyskawice, jednak co ciekawe nie on wziął imię od burzowych błysków, lecz one od niego.

Oznacza to, że najpierw Słowianie mieli boga Peruna, a następnie nazwali błyskawice w ten sam sposób, niejako na jego cześć, stąd nasze dzisiejsze słówko „piorun”.

Weles – władca podziemi i ciemności

Przeciwnikiem Peruna jest Weles władca ciemności, podziemi i śmierci.

Perperuna - żeńska hipostaza Peruna

Imię Perperuny powstało poprzez zdublowanie rdzenia w imieniu gromowładcy. Najprawdopodobniej z kultem Perperuny związany był praktykowany na Bałkanach obrzęd sprowadzania deszczu o nazwie Peperuda, polegający na polewaniu wodą dziewczyny, stanowiącej "ofiarę" dla Peruna.

Swarożyc – władca ognia

Słowiański bóg, któremu przypisuje się związek z niebiosami, słońcem i ogniem, a także kowalstwem.

Rod – praojciec wszystkiego i wszystkich

Mokosz – bogini płodności i urodzaju

Opiekunka kobiet i dzieci, traktowana często jako słowiańska Matka Ziemia, której cześć należało szczególnie oddawać w porze żniw i zbiorów

Jaryło - bóstwo płodności i wiosny

W wyobrażeniach ludowych Jaryłę wyobrażano sobie jako bosego młodzieńca w białej szacie, jadącego na białym koniu. Na głowie miał wianek, w prawej ręce trzymał głowę ludzką, w lewej zaś kłosy żyta W wersji schrystianizowanej utożsamiano go ze św. Jerzym.

Częstomir - proszę się częstować

staropolskie imię męskie. Składa się z członu Często- ("często") i -mir ("pokój, spokój, dobro"). Mogło oznaczać "tego, który zapewnia pokój".

Lel i Polel - słowiańscy bliźniacy

Jednymi z bardziej zagadkowych istot boskich, o których w zasadzie niewiele można powiedzieć poza tym, że dwójka ta odcisnęła permanentne piętno na polszczyźnie w postaci przepięknego ekspresywnego wyrażenia lelum polelum oznaczającego osobę niezdecydowaną, ślamazarną i flegmatyczną (Takie lelum poleum z tego chłopa).

Przybor - w walce o miejsce

Staropolskie imię męskie, złożone z członów Przy- ("obok, przy" lub inne znaczenie) i -bor ("walczyć, zmagać się").

Gniewko - gniewny pokój

Imię Gniewomir jest przykładem staropolskiego, złożonego, osobowego imienia dwuczłonowego, które jest reliktem pogańskich imion używanych we wczesnym średniowieczu przez Słowian[1]. Składa się z członu Gniewo- ("gniew") oraz -mir ("pokój, spokój, dobro").